Liryczny opis słowiańskiego kalendarza.
JARE GODY
Dziś jest dzień Jarego Święta,
Czcimy Mokosz, Matkę Ziemię,
By wilgocią przesiąknięta
Udźwignęła plonów brzemię.
Czcimy Słońce, zapach ziemi,
Które wiosna z sobą niesie,
Dziś z cudami rozlicznemi,
Mroźnej zimy kres przyniesie.
KUPAŁA
Oto Święto ognia, wody,
Oto Święto Boga Słońca,
Zmierzch zaczyna młodych gody,
Noc dobiega szybko końca.
Wszyscy w świętym stają kole,
Wszyscy w górę wznoszą rogi,
Dziś się wszystkim plączą role,
Dziś się nam splatają drogi.
W tą noc wciąż się weselimy,
W tą noc każdy tańczy, śpiewa.
W tą noc znowu wyruszymy
W dziki las, pomiędzy drzewa.
PLONY
Przeszły żniwa i nadeszły złote Plony
Czas sytości, szyszek chmielu, zbioru wina,
Matka Ziemia odpoczywa snem znużonych,
Przeszło lato i się jesień rozpoczyna.
Napełniono słodkim winem wielkie kadzie,
Zwilżmy miodem bursztynowym spierzchłe usta,
Kiedy wieczór swoje pierwsze cienie kładzie,
Ciemne piwo chłodzi się w dębowych kuflach.
DZIADY
W Dziady Weles wstaje ze złotego tronu
Otwiera na oścież srebrne bramy Nawii,
Wypuszcza z niej dusze, które od chwil zgonu
Za ognia płomieniem żar tęsknoty trawi.
Przylatują ptakiem i wiatru powiewem,
Pośród żywych błądzą, przy ogniu się grzeją
Pragną by je raczyć biesiadą i śpiewem,
Zanim się przed świtem w białą mgłę rozwieją.
SZCZODRE GODY
W Szczodre Gody gasną płomieniste zorze,
Zdławione ciemnością drżą Słońca promienie,
Noc zalewa wszystko, jak przepastne morze,
Cień okrywa wody i strwożoną ziemię.
W taką noc się ciemność zdaje nie mieć końca
I podstępna trwoga mrokiem dławi serca
W taką noc błagamy o zwycięstwo Słońca
Trzebę dla Swaroga składa lud i żerca.
(
http://www.slowianskawiara.pl/)